منابع
پاسخی به آنچه «منبع» نامیده میشود
در روزگار ما، هر ذکری، هر دعایی، هر سخنی، با این پرسش مواجه میشود: «منبعش کجاست؟!»
ما باور داریم که خودِ ذکر برتر یک منبع است؛ نه از آن رو که ادعا داریم، بلکه به این دلیل که سخن ما بر پایهی عقل، نقل، و شهود استوار است.
آنچه در این مسیر با شما در میان گذاشته میشود، حاصل ترجمهای ساده از قرآن، احادیث، روایات اهل بیت (ع)، علوم سلوکی و عرفانی، منابع معتبر علوم غریبه، تجربهی اهل عمل، و اشارات اهل دل است.
اگر گاهی نام منبعی را نمیبینید، به معنای بیپایگی نیست؛ بلکه به این معناست که اصل آن مطلب در دل فرهنگ اصیل معنوی ما تنیده شده، نه صرفاً در یک جلد کتاب.
از شما دعوت میکنیم: پیش از آنکه دنبال نام کتابی بگردید، به صدای عقل، به تجربهی درون، و به آثار بیرونیِ عملکردن به آن مطالب نگاه کنید. آیا حقیقت را در آن مییابید؟ اگر پاسخ آریست، پس همین کافیست.
اما برای آنان که با جویندگی میآیند، ما نیز پشتوانهی خود را پنهان نمیکنیم.
منابع اصلی ما
متون دینی و روایی
- قرآن کریم
- بحارالأنوار (جمیع مجلدات)
- نهجالبلاغه
- مفاتیح الجنان
- صحیفه سجادیه
- حلیه المتقین
- میزانالحکمه
- مصباحالشریعه (منسوب به امام صادق ع)
کتب اذکار، دعا و علوم غریبه
- سرّ المستتر
- راهنمای گرفتاران
- کنزالحسین
- فتحالغرائب
- مجمعالدعوات کبیر و صغیر
- کتاب خواص اسماءالحسنی
- ذکرهای شگفتانگیز عارفان (جلد ۱ و ۲)
- ۲۰۰۰ دستورالعمل مجرب
- انیسالصادقین (حاج یعقوب قائنی)
آثار عرفانی، سلوکی و اخلاقی
- مثنوی معنوی – مولانا
- کیمیای سعادت – غزالی
- احیاء علومالدین – غزالی
- چهل حدیث – امام خمینی (ره)
- شرح دعای سحر – امام خمینی (ره)
- حقیقت ذکر – علامه حسنزاده آملی
- انسان کامل – علامه طباطبایی / نراقی
- منازلالسائرین – خواجه عبدالله انصاری
- مرصادالعباد – نجمالدین رازی
- تمهیدات – عینالقضات
- سیر طریقت – دکتر غلامرضا سلیم
- ریشههای طوبی – حاج اسماعیل دولابی
- در محضر آیتالله بهجت (ره)
- الفبای مهدویت – دکتر مجتبی تونهای
- زندگانی چهارده معصوم – مهدی اکبری
- کتاب راه سیر و سلوک – حاج میرزا جواد آقا ملکی تبریزی
سخن پایانی
ما نیامدهایم تا خود را «مرجع» بدانیم، بلکه آمدهایم تا یادآوری کنیم که حقیقت، نه تنها در کتب، که در جانهای بیدار، در قلبهای خالص، و در تجربهی اهل صدق است.
یاعلی مدد
کلیهٔ حقوق مادی و معنوی این مطالب برای «ذکر برتر» محفوظ است. هرگونه استفاده، بازنشر یا برداشت بدون ذکر منبع جایز نیست و خلاف شرع و اخلاق است. اما با ذکر منبع، انتشار آن بلامانع است و موجب خیر و برکت خواهد بود، انشاءالله.