ایمان و تمرکز، دو رکن اصلی در استجابت دعا هستند. بدون باور قلبی و توجه باطنی، دعا به سخنی بی‌روح و رسمی تبدیل می‌شود. در منابع دینی، تأکید زیادی بر این دو عنصر شده است:

ایمان:

پیامبر اکرم ﷺ فرمود: «ادعوا الله و أنتم موقنون بالإجابة» یعنی: خدا را بخوانید در حالی که یقین به اجابت دارید.

حسن‌ظن به خدا، کلید باز شدن درهای رحمت است. کسی که به مهربانی خدا اعتماد دارد، با قلبی امیدوار دعا می‌کند.

تمرکز (حضور قلب):

امام صادق علیه‌السلام فرمود: «خداوند دعایی را که از دل غافل برخیزد، نمی‌پذیرد.»

توجه واقعی به معنای دعا و نیت خالص، اثرگذاری آن را چندین برابر می‌کند. به‌ویژه هنگامی که با تضرع، فروتنی و گریه همراه باشد.

در نتیجه، دعا زمانی به اجابت نزدیک‌تر می‌شود که با باور قلبی، امید به کرم الهی و توجه کامل همراه باشد.

منابع:
بحارالانوار، ج ۹۳، ص ۳۰۵ / اصول کافی، ج ۲، باب الإخلاص فی الدعاء / قرآن کریم، سوره غافر، آیه ۶۰